پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد : آدَمُ وَمَنْ دُونَهُ تَحْتَ لِوائى يَوْمَ القِيامَةِ ، فَإذا حَكَمَ اللّهُ بَيْنَ الْعِبَادِ أَخَذَ أميرُالمؤمنينَ اللِّواءَ « 1 » . آدم و غير او همگى در قيامت زير پرچم من هستند پس هنگامى كه خداوند بين بندگان حكم كند ، اميرالمؤمنين پرچم را مىگيرد . پس اگر رسالت پيامبران تحت رسالت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است ، ولايت پيامبران نيز بر اساس ولايت على عليه السلام است و اميرالمؤمنين عليه السلام سر الانبياء و الاولياء اجمعين است ، با همهء پيامبران در باطن بود و با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در ظاهر . بنابراين مقام روحانيت و ولايت پيامبر صلى الله عليه و آله متحد با مقام ولايت مطلق علوى است و آن حضرت نيز رابط ميان حادث به قديم و متغير به ثابت است ، با اين فرق كه على عليه السلام مظهر تام اسم باطن مىباشد پس هر كس كه بخواهد بىتمسّك به ولايت علوى راه مستقيم خدا را طى كند امكان ندارد و به حقيقت نمىرسد و در باطل سرگردان مىماند ، البته به حكم اينكه همهء امامان معصوم اهل بيت عليهم السلام نور واحد هستند حكم يكى بر ديگران نيز سارى و جارى است . رابط ميان خلق و خالق ، وجود منبسط است كه مقام برزخيت كبرى و وسطيت عظمى را دارد و آن مقام ، مقام روحانيت و ولايت پيامبر و على و امامان معصوم است اهل بيت عليهم السلام و هيچ چيزى از خدا بدون آن واسطه صورت نمىگيرد و ارتباط قلوب ناقص و مقيّد و ارواح نازل و محدود به تامّ فوق التمام و مطلق از همهء جهات بدون واسطه‌هاى روحانى و رابطه‌هاى غيبى در

--> ( 1 ) - المناقب : 2 / 23 ؛ بحار الأنوار : 39 / 213 ، باب 85 ، حديث 5 .